کارکرد هوش مصنوعی دربار تعریف نقش معلم از انتقال دهنده محتوا به راهبر یادگیری

تحولات شتابان فناوری های نوین، به ویژه هوش مصنوعی، نظام های آموزشی را با تغییرات بنیادین مواجه ساخته است و نقش معلم را از الگوی سنتی انتقال دهنده محتوا به نقش نوین راهبر یادگیری سوق داده است. پژوهش حاضر با هدف تبیین کارکردهای هوش مصنوعی در بازتعریف نقش معلم و تحلیل پیامدهای این تحول بر فرآیند یاددهی–یادگیری انجام شده است. روش پژوهش از نوع توصیفی–تحلیلی بوده و داده ها با استفاده از مطالعات کتابخانه ای و بررسی اسناد و منابع علمی معتبر فارسی و لاتین گردآوری شده اند. تحلیل داده ها با بهره گیری از روش تحلیل محتوای کیفی صورت گرفته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که هوش مصنوعی با فراهم سازی یادگیری شخصی سازی شده، بازخوردهای هوشمند و دسترسی گسترده به منابع آموزشی، نقش معلم را از انتقال مستقیم دانش به هدایت، نظارت و تسهیل یادگیری تغییر داده است. در این چارچوب، تمرکز اصلی نقش معلم بر راهبری فرآیند یادگیری، پرورش مهارت های شناختی سطح بالا و حمایت عاطفی و تربیتی از یادگیرندگان قرار گرفته است. نتایج پژوهش همچنین حاکی از آن است که تحقق اثربخش این نقش نوین مستلزم بازتعریف شایستگی های حرفه ای معلمان و بازنگری در برنامهج پژوهش همچنین حاکی از آن است که تحقق اثربخش این نقش نوین مستلزم بازتعریف شایستگی های حرفه ای معلمان و بازنگری در برنامه های تربیت معلم و سیاست های آموزشی است. در مجموع، می توان نتیجه گرفت که هوش مصنوعی نه جایگزین معلم، بلکه ابزاری برای تعمیق نقش حرفه ای او در نظام های آموزشی معاصر به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، نقش معلم ، راهبری یادگیری ، تحول آموزشی ، یادگیری هوشمند