هوش مصنوعی و بهبود بازخورد تدریسی

در سال های اخیر، بهره گیری از فناوری هوش مصنوعی در نظام های آموزشی به یکی از محورهای اساسی نوآوری در تدریس و یادگیری تبدیل شده است. یکی از مهم ترین کارکردهای این فناوری، بهبود بازخورد تدریسی است که نقشی کلیدی در ارتقای کیفیت آموزش و یادگیری دارد. هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش هوش مصنوعی در بهبود بازخورد تدریسی و تحلیل ابعاد کیفی و کمی آن در فرایند یاددهی و یادگیری است. پژوهش از نوع توصیفی–تحلیلی بوده و با استفاده از مطالعات کتابخانه ای و تحلیل محتوای نظری انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که هوش مصنوعی با فراهم سازی امکان بازخوردهای شخصی سازی شده، آنی و داده محور می تواند به بهبود تعامل میان معلم و یادگیرنده کمک کند، به گونه ای که فرایند آموزش از حالت ایستا به سمت یادگیری پویا و خودتنظیمی پیش رود. همچنین نتایج بیانگر آن است که بهره گیری از فناوری های هوشمند در بازخورد تدریسی، موجب افزایش دقت ارزیابی، صرفه جویی در زمان و بهبود کیفیت تصمیم گیری آموزشی می شود. در نهایت، پژوهش تاکید دارد که تلفیق نقش انسانی معلم با فناوری های هوش مصنوعی می تواند زمینه ساز تحول بنیادین در کیفیت آموزش، رشد یادگیرندگان و ارتقای عدالت آموزشی گردد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، بازخورد تدریسی ، آموزش هوشمند ، فناوری آموزشی ، یادگیری داده محور