پیش بینی علائم وسواس و مشکلات هیجانی کودکان بر اساس سبک های فرزندپروری دیجیتال: یک مدل ساختاری

با گسترش فناوری های دیجیتال و نقش روزافزون آن ها در زندگی خانواده ها، سبک های فرزندپروری دیجیتال به یکی از موضوعات مهم در روان شناسی کودک و خانواده تبدیل شده است. این مقاله با رویکرد مروری کتابخانه ای به بررسی ارتباط سبک های فرزندپروری دیجیتال با علائم وسواس (OCD) و مشکلات هیجانی کودکان می پردازد. یافته ها نشان می دهند سبک های مختلف فرزندپروری دیجیتال، از جمله کنترل دیجیتال، محدودیت هوشمند و حمایت دیجیتال، می توانند پیش بینی کننده شدت علائم وسواس و مشکلات هیجانی در کودکان باشند.تحلیل های ارائه شده نشان می دهند که سبک های فرزندپروری دیجیتال از طریق تاثیر بر مهارت های هیجانی، خودکنترلی و توانایی مدیریت استرس کودکان، تاثیر غیرمستقیم بر بروز اختلالات وسواسی دارند. همچنین بررسی های کتابخانه ای و مقایسه مطالعات داخلی و خارجی، نشان می دهد که والدینی که در فرزندپروری دیجیتال خود انعطاف و حمایت را رعایت می کنند، کودکانشان علائم وسواس کمتری دارند و مشکلات هیجانی آن ها کاهش می یابد.این مقاله ضمن مرور مطالعات داخلی و خارجی، پیشنهادهایی برای خانواده ها، روان شناسان و پژوهشگران ارائه می کند و مدلی ساختاری برای پیش بینی علائم وسواس و مشکلات هیجانی کودکان بر اساس سبک های فرزندپروری دیجیتال معرفی می نماید.

کلیدواژه ها:

وسواس (OCD) ، مشکلات هیجانی ، کودکان ، سبک های فرزندپروری دیجیتال ، مدل ساختاری