نقش میانجی تاب آوری شناختی در رابطه بین استرس والدین ومشکلات هیجانی کودکان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی تاب آوری شناختی در رابطه بین استرس والدین و مشکلات هیجانی کودکان انجام شد. با توجه به اهمیت خانواده به عنوان نخستین بستر رشد هیجانی کودک، استرس والدین می تواند به طور مستقیم و غیرمستقیم بر سلامت روان کودکان تاثیرگذار باشد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی–همبستگی از نوع مقطعی بود. جامعه آماری شامل والدین دارای کودک و کودکان آن ها بود و داده ها به روش پیمایشی و با استفاده از پرسشنامه های استاندارد استرس والدین، تاب آوری شناختی و مشکلات هیجانی کودکان جمع آوری شد. برای تحلیل داده ها، علاوه بر آمار توصیفی شامل میانگین و انحراف معیار، از آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل میانجی گری برای بررسی اثرات مستقیم و غیرمستقیم متغیرها استفاده شد. نتایج نشان داد که بین استرس والدین و مشکلات هیجانی کودکان رابطه مثبت و معنادار وجود دارد و استرس والدین با تاب آوری شناختی کودکان رابطه ای منفی و معنادار دارد. همچنین، تاب آوری شناختی با مشکلات هیجانی کودکان رابطه منفی و معنادار نشان داد. تحلیل میانجی گری حاکی از آن بود کهتاب آوری شناختی نقش میانجی جزئی در رابطه بین استرس والدین و مشکلات هیجانی کودکان ایفا می کند. بر این اساس، می توان نتیجه گرفت که تقویت تاب آوری شناختی کودکان می تواند شدت اثرات منفی استرس والدین بر مشکلات هیجانی آنان را کاهش دهد و به عنوان یک عامل محافظتی مهم در مداخلات روان شناختی مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

استرس والدین ، تاب آوری شناختی ، مشکلات هیجانی کودکان ، سلامت روان کودک ، خانواده