نقش ساختار خانواده در هویت کودک

ساختار خانواده به عنوان یکی از اصلی ترین میکروسیستمی های اجتماعی، نقش تعیین کننده ای در شکل گیری هویت کودک دارد. این پژوهش با رویکرد اقدام-پژوهشی و استفاده از نمونه برداری طبقه ای، تاثیر انواع ساختارهای خانواری (خانواده هسته ای، گسترده، تک نفره و دو-نفره) را بر ابعاد مختلف هویت (خودآگاهی، تعلق احساس، ارزش های شخصی) در کودکان ۶ تا ۱۲ سال بررسی کرد. ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه ای معتبر برای ارزیابی ساختار خانواده و مقیاسی استاندارد برای هویت کودک بود. نتایج آماری نشان داد که کودکان در خانواده های گسترده با حضور چندین بزرگ سال و حمایت عاطفی بیشتر، سطوح بالاتری از حس تعلق و هویت چندبعدی را گزارش کردند؛ در حالی که در خانواده های تک نفره یا دو-نفره، خطر بروز هویت پراکنده و تمایلات سنتی جنسیتی افزایش یافت. این یافته ها نشان می دهند که ترکیب ساختاری خانواده، به ویژه تعداد بزرگ سالان فعال و کیفیت تعاملات عاطفی، عامل کلیدی در تقویت هویت مثبت کودک است و می تواند به عنوان مبنای طراحی مداخلات خانوادگی و سیاست های حمایتی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

ساختار خانواده ، هویت کودک ، خانواده گسترده ، خانواده تک نفره ، حمایت عاطفی ، تعلق احساس ، اقدام-پژوهشی