نقش بازی های نقش آفرینی در رشد مهارت های اجتماعی کودکان دارای اختلال یادگیری

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش بازی های نقش آفرینی در رشد مهارت های اجتماعی کودکان دارای اختلال یادگیری است. کودکان دارای اختلال یادگیری اغلب در تعاملات اجتماعی، برقراری ارتباط موثر با همسالان و رعایت قواعد اجتماعی با چالش هایی مواجه هستند که این امر می تواند بر سازگاری اجتماعی و پیشرفت تحصیلی آنان تاثیر منفی بگذارد. در این راستا، پژوهش حاضر با رویکردی کمی و به شیوه توصیفی–تحلیلی انجام شده است. جامعه آماری پژوهش شامل کودکان دارای اختلال یادگیری در سنین دبستان است و داده ها از طریق ابزارهای استاندارد سنجش مهارت های اجتماعی گردآوری شده اند. نتایج پژوهش نشان داد که استفاده از بازی های نقش آفرینی تاثیر معناداری بر بهبود مولفه های مختلف مهارت های اجتماعی از جمله تعامل اجتماعی، همکاری، مهارت های ارتباطی کلامی و غیرکلامی و مشارکت اجتماعی کودکان دارد. تحلیل یافته ها بیانگر آن است که فضای تعاملی، غیرمستقیم و ساختارمند بازی های نقش آفرینی، فرصت مناسبی برای تمرین رفتارهای اجتماعی مطلوب فراهم می کند و موجب کاهش رفتارهای کناره گیرانه و افزایش اعتماد به نفس اجتماعی کودکان می شود. بر این اساس، می توان نتیجه گرفت که بازی های نقش آفرینی به عنوان یک راهبرد آموزشی موثر، قابلیت استفاده در برنامه های آموزشی و توان بخشی کودکان دارای اختلال یادگیری را دارند و می توانند نقش مهمی در ارتقای رشد اجتماعی این کودکان ایفا کنند.

کلیدواژه ها:

بازی های نقش آفرینی ، مهارت های اجتماعی ، اختلال یادگیری ، تعامل اجتماعی ، آموزش مبتنی بر بازی ، کودکان دبستانی