تاثیر مداخلات شناختی-رفتاری بر اضطراب اجتماعی کودکان ASD

هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر مداخلات شناختی-رفتاری بر اضطراب اجتماعی کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم (ASD) است. اضطراب اجتماعی یکی از شایع ترین مشکلات همراه در کودکان دارای اوتیسم است که منجر به اختلال در روابط میان فردی، کاهش مشارکت اجتماعی و افت عملکرد تحصیلی می شود. روش پژوهش از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم با سطح عملکرد متوسط در مراکز آموزشی–درمانی شهر … در سال ۱۴۰۴ بود. از میان آن ها، ۳۰ کودک به صورت در دسترس انتخاب و به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه ۶۰ دقیقه ای تحت مداخله شناختی-رفتاری مبتنی بر مدل بک قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکردند. ابزار گردآوری داده ها پرسش نامه اضطراب اجتماعی کودکان اسپنس (SCAS) بود. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که مداخله شناختی-رفتاری موجب کاهش معنادار اضطراب اجتماعی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد (p < ۰.۰۵). یافته ها بیانگر آن است که آموزش راهبردهای شناختی-رفتاری می تواند در افزایش مهارت های اجتماعی، کاهش ترس از ارزیابی منفی و بهبود سازگاری اجتماعی کودکان ASD موثر واقع شود. بر این اساس، پیشنهاد می شود درمانگران، مشاوران و مربیان در مراکز ویژه از الگوی شناختی-رفتاری به عنوان روشی کارآمد در کاهش اضطراب اجتماعی این کودکان بهره گیرند.

کلیدواژه ها:

مداخلات شناختی-رفتاری ، اضطراب اجتماعی ، کودکان ، اختلال طیف اوتیسم ، مهارت های اجتماعی