برنامه ریزی تکامل پذیر برای تقویت خودکارآمدی در دوره متوسطه

خودکارآمدی دانش آموزان به عنوان عاملی کلیدی در موفقیت تحصیلی و رشد فردی، نقش مهمی در فرآیند یادگیری ایفا می کند. هدف این پژوهش، طراحی و بررسی اثر بخشی برنامه ریزی تکامل پذیر برای تقویت خودکارآمدی دانش آموزان دوره متوسطه است. این مطالعه از نوع شبه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون همراه با گروه کنترل انجام شد. نمونه شامل ۶۰ دانش آموز متوسطه بود که به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه خودکارآمدی شناخته شده بود. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس و آزمون های آماری مناسب تحلیل شدند. نتایج نشان داد که اجرای برنامه ریزی تکامل پذیر منجر به افزایش معنادار سطح خودکارآمدی در دانش آموزان گروه آزمایش شد (p < ۰.۰۱). یافته ها حاکی از آن است که برنامه های انعطاف پذیر و مرحله ای می توانند به طور موثر توانمندی ها و اعتماد به نفس تحصیلی دانش آموزان را ارتقا دهند.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی تکامل پذیر ، خودکارآمدی ، دانش آموزان متوسطه ، آموزش انعطاف پذیر ، توسعه فردی