برنامه ریزی درسی هوشمند برای مدارس باتوجه به معیارهای آموزش و پرورش

هدف پژوهش حاضر، طراحی چارچوب مفهومی برنامه ریزی درسی هوشمند است که با سند تحول بنیادین آموزش و پرورش و الزامات تربیت تمام ساحتی هم سو باشد. مسئله اصلی، فقدان مدل های هوشمندی است که فراتر از رویکرد صرفا محتوا-محور، قادر به ترجمه اهداف کیفی و هنجاری نظام آموزشی محلی به زبان الگوریتم های تطبیقی باشند. این پژوهش از نوع کاربردی توسعه ای و با رویکرد کیفی (تحلیل محتوای اسناد بالادستی و مدل سازی مفهومی) و استفاده از مصاحبه های نیمه ساختاریافته با خبرگان انجام شد. یافته ها منجر به شناسایی و استخراج معیارهای برنامه ریزی هوشمند (SCPs) بر اساس شش ساحت تربیتی شد که به عنوان ورودی های هنجاری مدل عمل می کنند. مدل مفهومی سه مولفه ای پیشنهادی شامل «موتور یادگیری تطبیقی چندساحتی»، «لایه فیلترینگ هنجاری و نظارت اخلاقی»، و «سیستم ارزیابی جامع» است. مولفه کلیدی این چارچوب، لایه فیلترینگ هنجاری است. این لایه، خلا موجود در مدل های جهانی (که فاقد تمرکز بر ساحت های غیرشناختی هستند) را پر کرده و تضمین کننده حفظ اصول فلسفی و جلوگیری از تمرکز صرف بر بهینه سازی نمره توسط الگوریتم ها می باشد. این چارچوب مفهومی، یک حلقه بازخورد کامل ایجاد می کند که زمینه ساز اجرای موثر تربیت تمام ساحتی و رفع ناهم ترازی آموزشی در مدارس آینده است.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی درسی هوشمند ، سند تحول بنیادین ، تربیت تمام ساحتی ، لایه فیلترینگ هنجاری ، مدل سازی مفهومی ، برنامه ریزی درسی تطبیقی-هنجاری ،