بررسی اثرهمکاری آموزشی بین معاون ومعلمان برفضای روانی واجتماعی کلاس

هدف پژوهش حاضر بررسی اثر همکاری آموزشی بین معاون و معلمان بر فضای روانی و اجتماعی کلاس درس بود. این پژوهش با رویکردی توصیفی–تحلیلی و با استفاده از روش پیمایشی انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل معلمان مقطع متوسطه بود که با استفاده از روش نمونه گیری مناسب، نمونه ای از آنان انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه ای محقق ساخته بود که روایی و پایایی آن مورد تایید قرار گرفت. داده های به دست آمده با استفاده از روش های آماری توصیفی و استنباطی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که بین میزان همکاری آموزشی معاون و معلمان و بهبود فضای روانی کلاس، رابطه مثبت و معناداری وجود دارد؛ به گونه ای که افزایش تعامل، حمایت حرفه ای و هماهنگی آموزشی، منجر به کاهش تنش های روانی، افزایش احساس امنیت و بهبود انگیزش دانش آموزان می شود. همچنین نتایج بیانگر آن بود که همکاری آموزشی موثر، نقش مهمی در تقویت فضای اجتماعی کلاس ایفا می کند و باعث افزایش مشارکت، تعامل مثبت و روابط اجتماعی سالم میان دانش آموزان می گردد. در مجموع، نتایج پژوهش حاکی از آن است که همکاری آموزشی بین معاون و معلمان به عنوان یک عامل کلیدی مدیریتی، می تواند به ارتقای هم زمان کیفیت روانی و اجتماعی کلاس درس منجر شود و زمینه ساز بهبود فرآیند یاددهی–یادگیری در مدارس باشد.

کلیدواژه ها:

همکاری آموزشی ، معاون آموزشی ، معلمان ، فضای روانی کلاس ، فضای اجتماعی کلاس