الگوی تدریس مشارکتی و تاثیر آن بر تعامل اجتماعی در کلاس های ابتدایی

این پژوهش به بررسی تاثیر الگوی تدریس مشارکتی بر تعاملات اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی می پردازد. برای این منظور، از روش ترکیبی (کمی-کیفی) استفاده شد؛ ابزارهای جمع آوری داده شامل پرسشنامه ی استاندارد تعاملات اجتماعی، مصاحبه های نیمه ساختاریافته با معلمان و مشاهده مشارکتی در کلاس ها بود. جامعه آماری شامل ۲۸۰ دانش آموز و ۲۲ معلم از مدارس مختلف می گردید. نتایج کمی نشان داد که دانش آموزان تحت روش تدریس مشارکتی امتیازهای بالاتری در حوزه های گفتار گروهی، همکاری و همدلی نسبت به کلاس های سنتی کسب کردند (p < ۰.۰۱). تحلیل کیفی نیز موانع زمانی، کمبود مهارت های تدریس مشارکتی در معلمان و محدودیت های زیرساختی را به عنوان چالش های اصلی شناسایی کرد و راهکارهای توانمندسازی معلمان و بهبود زیرساخت های فناوری را برای استفاده موثرتر از این الگو پیشنهاد داد. یافته ها نشان می دهد که تدریس مشارکتی می تواند به عنوان یک استراتژی موثر برای ارتقاء مهارت های اجتماعی و بهبود فضای آموزشی در مدارس ابتدایی به کار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

تدریس مشارکتی ، تعاملات اجتماعی ، آموزش اولیه ، روش ترکیبی ، مهارت های اجتماعی ، موانع اجرایی