اثر بخشی تدریس بازی محور بر واژه آموزی و روانی گفتار در مقطع ابتدایی

توسعه مهارت های زبانی و روانی گفتار در کودکان مقطع ابتدایی، نقش مهمی در موفقیت تحصیلی و توانمندی های ارتباطی آن ها دارد. روش های تدریس سنتی اغلب توانایی انگیزشی و تعامل فعال کودکان را کاهش می دهند، در حالی که تدریس بازی محور با ایجاد محیط یادگیری جذاب، مشارکتی و تعاملی، می تواند فرآیند واژه آموزی و روانی گفتار کودکان را بهبود بخشد. این پژوهش با هدف بررسی اثر بخشی تدریس بازی محور بر واژه آموزی و روانی گفتار دانش آموزان ابتدایی انجام شد. روش پژوهش توصیفی–تحلیلی و نیمه تجربی بود و جامعه پژوهش شامل دانش آموزان پایه ابتدایی و معلمان مدارس نمونه بود. داده ها از طریق آزمون های واژه آموزی، ارزیابی روانی گفتار و مشاهده مشارکتی جمع آوری شد. یافته ها نشان داد که استفاده از فعالیت های بازی محور، به طور قابل توجهی واژه آموزی کودکان، روانی گفتار و مشارکت فعال آن ها در کلاس درس را افزایش می دهد. این نتایج نشان می دهد که بازی محور کردن فرآیند تدریس می تواند به عنوان یک روش موثر و جذاب برای توسعه مهارت های زبانی و گفتاری کودکان در مقطع ابتدایی به کار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

تدریس بازی محور ، واژه آموزی ، روانی گفتار ، مهارت های زبانی ، مقطع ابتدایی