آموزش فراگیر و اختلالات یادگیری

آموزش فراگیر به عنوان یکی از رویکردهای نوین و انسان محور در نظام های آموزشی، بر فراهم سازی فرصت های یادگیری برابر برای همه دانش آموزان، فارغ از تفاوت های فردی، جسمی، شناختی و یادگیری تاکید دارد. در این میان، دانش آموزان دارای اختلالات یادگیری به عنوان یکی از گروه های هدف آموزش فراگیر، نیازمند توجه ویژه در طراحی، اجرا و ارزشیابی فرایند آموزش هستند. ناتوانی ها و اختلالات یادگیری، در صورت عدم شناسایی و مداخله آموزشی مناسب، می توانند منجر به افت تحصیلی، کاهش انگیزش، مشکلات هیجانی و طرد اجتماعی دانش آموزان شوند. هدف پژوهش حاضر، مرور و تحلیل مطالعات فارسی انجام شده در حوزه آموزش فراگیر و اختلالات یادگیری با رویکردی عمومی به نظام آموزشی است. نتایج مرور مطالعات نشان می دهد که آموزش فراگیر می تواند نقش موثری در بهبود عملکرد تحصیلی، افزایش مشارکت آموزشی و ارتقای سازگاری اجتماعی دانش آموزان دارای اختلالات یادگیری ایفا کند. با این حال، چالش هایی نظیر کمبود آگاهی معلمان، فقدان حمایت های تخصصی و ضعف زیرساخت های آموزشی، از موانع تحقق کامل آموزش فراگیر به شمار می روند. در مجموع، یافته ها حاکی از آن است که تحقق آموزش فراگیر در حوزه اختلالات یادگیری مستلزم تغییر نگرش، توانمندسازی معلمان، همکاری تیمی و بازنگری در سیاست ها و ساختارهای آموزشی است.

کلیدواژه ها:

آموزش فراگیر ، اختلالات یادگیری ، عدالت آموزشی ، دانش آموزان با نیازهای ویژه ، آموزش همگانی