هوش مصنوعی و یادگیری نوین: تحول در آموزش و پرورش

تحولات سریع فناوری، به ویژه ظهور و پیشرفت های چشمگیر در حوزه هوش مصنوعی (AI)، مرزهای سنتی آموزش و پرورش را دستخوش دگرگونی بنیادین کرده است. این مقاله به بررسی عمیق نقش هوش مصنوعی در ایجاد پارادایم های نوین یادگیری، شخصی سازی فرآیندهای آموزشی، و تحول در نقش معلمان می پردازد. با توجه به نیاز مبرم به تطبیق نظام های آموزشی با الزامات قرن بیست و یکم، این تحقیق چارچوب های نظری یادگیری نوین را در بستر قابلیت های AI ترسیم می کند. تمرکز اصلی بر توانایی AI در ارائه تجارب یادگیری تطبیقی، ارزشیابی هوشمند، کاهش بار کاری اداری معلمان، و تقویت آموزش فراگیر است. همچنین، چالش های کلیدی شامل مسائل فنی، زیرساختی، اخلاقی و ملاحظات حریم خصوصی مورد بحث قرار می گیرند. با مروری بر مطالعات موردی بین المللی و بررسی وضعیت آموزش ایران، سیاست های پیشنهادی و مسیرهای پژوهشی آتی برای یکپارچه سازی موثر و مسئولانه هوش مصنوعی در نظام آموزشی ارائه می شود. هدف نهایی این پژوهش، ارائه یک نقشه راه علمی برای بهره برداری بهینه از پتانسیل هوش مصنوعی جهت ارتقاء کیفیت، دسترسی و عدالت آموزشی است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، یادگیری نوین ، شخصی سازی یادگیری ، سیستم های تطبیقی ، ارزشیابی هوشمند ، آموزش فراگیر ، اخلاق هوش مصنوعی