اقدام پژوهی: چگونه توانستم با به کارگیری روش های تقویت مثبت و فعالیت های هدفمند بیقراری دانش آموز با اختلال جسمی حرکتی را در کلاس بهبود بخشم

هدف این اقدام پژوهی بررسی تاثیر به کارگیری روش های تقویت مثبت و فعالیت های هدفمند در بهبود بی قراری دانش آموز با اختلال جسمی-حرکتی در کلاس درس است. دانش آموزان با مشکلات جسمی و حرکتی معمولا در محیط های آموزشی با چالش هایی مواجه می شوند که شامل بی قراری، ناتوانی در تمرکز طولانی و کاهش انگیزه است. پژوهش حاضر با استفاده از روش اقدام پژوهی مبتنی بر مشاهده، مصاحبه، و ثبت رفتارهای دانش آموز، تلاش کرده است با طراحی فعالیت های هدفمند و ارائه تقویت های مثبت، رفتارهای نامطلوب را کاهش و مشارکت و تمرکز دانش آموز را افزایش دهد. یافته ها نشان می دهد که ترکیب تقویت مثبت با فعالیت های هدفمند باعث افزایش انگیزه، کاهش بی قراری، بهبود تعامل با همکلاسی ها و افزایش یادگیری می شود. این اقدام پژوهی می تواند راهنمایی عملی برای معلمان و مربیان در مدیریت کلاس های دانش آموزان با نیازهای ویژه باشد.

کلیدواژه ها:

بی قراری ، اختلال جسمی-حرکتی ، تقویت مثبت ، فعالیت هدفمند ، اقدام پژوهی ، مدیریت رفتار