نقش یادگیری ترکیبی در تسهیل فرایند آموزش

یادگیری ترکیبی به عنوان یکی از رویکردهای نوین آموزشی، تلفیقی هدفمند از آموزش حضوری و آموزش الکترونیکی است که با بهره گیری از ظرفیت های هر دو شیوه، به بهبود کیفیت یاددهی یادگیری کمک می کند. تحولات سریع فناوری های اطلاعات و ارتباطات و تغییر نیازهای یادگیرندگان در عصر حاضر، نظام های آموزشی را با چالش های متعددی مواجه ساخته است. در این میان، یادگیری ترکیبی می تواند با افزایش انعطاف پذیری، ارتقای تعامل آموزشی، توجه به تفاوت های فردی و بهبود دسترسی به منابع یادگیری، فرایند آموزش را تسهیل کند. این رویکرد با فراهم کردن فرصت یادگیری فعال، مشارکتی و خودراهبر، نقش مهمی در افزایش انگیزه و پیشرفت تحصیلی فراگیران ایفا می نماید. هدف این مقاله بررسی نقش یادگیری ترکیبی در تسهیل فرایند آموزش و تبیین ابعاد و کارکردهای آن در محیط های آموزشی است. روش پژوهش به صورت توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مرور پژوهش های مرتبط انجام شده است. نتایج بررسی ها نشان می دهد که استفاده آگاهانه و برنامه ریزی شده از یادگیری ترکیبی می تواند موجب بهبود کیفیت آموزش، افزایش اثربخشی تدریس و ارتقای تجربه یادگیری فراگیران در سطوح مختلف آموزشی شود.

کلیدواژه ها:

یادگیری ترکیبی ، فرایند آموزش ، آموزش الکترونیکی ، فناوری آموزشی