بررسی تاثیر آموزش بهداشت فردی بر کاهش بیماری های شایع در مدارس
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 31
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CTSTE02_1703
تاریخ نمایه سازی: 17 مرداد 1405
چکیده مقاله:
سلامت دانش آموزان به عنوان یکی از ارکان اساسی توسعه پایدار هر جامعه، همواره مورد توجه سیاست گذاران، برنامه ریزان و دست اندرکاران عرصه تعلیم و تربیت بوده است. مدارس به دلیل تراکم جمعیت، تماس نزدیک دانش آموزان، و قرار گرفتن در معرض عوامل عفونی گوناگون، محیطی مستعد برای شیوع بیماری های واگیردار محسوب می شوند. بیماری های شایع در مدارس شامل طیف وسیعی از عفونت های تنفسی مانند سرماخوردگی و آنفولانزا، عفونت های گوارشی مانند گاستروانتریت، عفونت های پوستی و انگلی مانند شپش سر، و بیماری های قابل پیشگیری با واکسن مانند سرخک، اوریون و آبله مرغان می باشند .این بیماری ها نه تنها سلامت جسمی دانش آموزان را تهدید می کنند، بلکه با ایجاد غیبت های مکرر از مدرسه، افت تحصیلی، کاهش تمرکز و یادگیری، و تحمیل هزینه های درمانی بر خانواده ها و نظام سلامت، پیامدهای گسترده ای به همراه دارند. در این میان، آموزش بهداشت فردی به عنوان یکی از موثرترین، کم هزینه ترین و پایدارترین راهکارها برای پیشگیری از بیماری ها و ارتقای سلامت در محیط مدرسه شناخته می شود. مقاله مروری حاضر، با رویکردی تحلیلی و تلفیقی، به بررسی تاثیر آموزش بهداشت فردی بر کاهش بیماری های شایع در مدارس می پردازد. بدین منظور، ابتدا مفهوم بهداشت فردی و ابعاد گوناگون آن شامل شستشوی صحیح دست ها، رعایت آداب تنفسی، بهداشت دهان و دندان، نظافت شخصی، استفاده نکردن از وسایل مشترک، و بهداشت مواد غذایی تبیین می گردد. در ادامه، با مرور نظام مند منابع معتبر و یافته های پژوهشی داخلی و بین المللی، بیماری های شایع در محیط مدرسه شناسایی و طبقه بندی شده و راه های انتقال و پیشگیری از هر یک تحلیل می شود. سپس، تاثیر آموزش بهداشت فردی بر ابعاد گوناگون سلامت دانش آموزان شامل کاهش ابتلا به بیماری های تنفسی، کاهش عفونت های گوارشی، کاهش بیماری های پوستی و انگلی، بهبود سلامت روان و کاهش اضطراب، افزایش اعتماد به نفس، و کاهش غیبت های تحصیلی مورد بررسی قرار می گیرد. یافته های پژوهشی نشان می دهند که آموزش منظم و مشارکتی بهداشت فردی، به ویژه زمانی که با رویکردهای عملی و تعاملی همراه باشد، موجب افزایش چشمگیر دانش، نگرش و رفتارهای بهداشتی دانش آموزان می شود و در نهایت میزان ابتلا به بیماری های شایع را به طور قابل توجهی کاهش می دهد .
کلیدواژه ها:
نویسندگان
ناهید باقر زارع
فرهنگی آموزش و پرورش مربی بهداشت