تربیت اخلاق محور در دوره ابتدایی و تاثیر آن بر پرورش اجتماعی و رفتاری دانش آموزان

تربیت اخلاقی به عنوان یکی از مولفه های بنیادین تعلیم و تربیت در دوره ابتدایی، نقشی اساسی در شکل گیری هویت فردی، رفتارهای اجتماعی و مسئولیت پذیری کودکان ایفا می کند. سال های آغازین تحصیل، به دلیل انعطاف پذیری شناختی و عاطفی دانش آموزان، بستر مناسبی برای نهادینه سازی ارزش هایی همچون صداقت، احترام، عدالت و همدلی فراهم می آورد. پژوهش حاضر با هدف تبیین جایگاه تربیت اخلاقی در پرورش همه جانبه دانش آموزان ابتدایی، به بررسی رویکردها و راهبردهای موثر در آموزش ارزش های اخلاقی پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که بهره گیری از روش هایی نظیر داستان گویی هدفمند، یادگیری مشارکتی، الگوسازی رفتاری توسط معلمان و والدین، و تقویت مثبت، نقش چشمگیری در رشد هویت اخلاقی و بهبود تعاملات اجتماعی دانش آموزان دارد. همچنین نتایج حاکی از آن است که هماهنگی میان مدرسه و خانواده و بازنگری در برنامه های درسی می تواند اثربخشی تربیت اخلاقی را افزایش دهد. در مجموع، توجه نظام مند به تربیت اخلاقی در دوره ابتدایی، زمینه ساز پرورش نسلی متعهد، مسئول و برخوردار از سرمایه اجتماعی پایدار خواهد بود.

کلیدواژه ها:

تربیت اخلاقی ، دوره ابتدایی ، رشد هویت اخلاقی ، ارزش های انسانی ، تعامل اجتماعی ، نقش معلم ، خانواده و مدرسه