رابطه انگیزش تحصیلی با عملکرد آموزشی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین انگیزش تحصیلی و عملکرد آموزشی دانش آموزان انجام شده است. این مطالعه با رویکرد توصیفی–همبستگی، به دنبال تبیین نقش مولفه های مختلف انگیزش (درونی، بیرونی، هدف گرایی) در پیش بینی موفقیت تحصیلی دانش آموزان در مقطع [مقطع تحصیلی مورد نظر] است. جامعه آماری این پژوهش شامل دانش آموزان [تعداد] نفر از مدارس [منطقه/شهر] بوده و نمونه گیری خوشه ای تصادفی بر اساس حجم نمونه مورد نیاز صورت گرفته است. برای سنجش انگیزش تحصیلی از پرسشنامه استاندارد انگیزش تحصیلی و برای ارزیابی عملکرد آموزشی از میانگین نمرات دروس اصلی در نیم سال گذشته استفاده شده است. نتایج تحلیل همبستگی پیرسون نشان داد که بین انگیزش تحصیلی (به ویژه انگیزش درونی) و عملکرد آموزشی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد ((r > ۰)، (p < ۰.۰۵)). همچنین، تحلیل رگرسیون حاکی از آن است که انگیزش تحصیلی توانایی پیش بینی بخش قابل توجهی از واریانس عملکرد آموزشی را دارد. این یافته ها بر اهمیت تقویت زیرساخت های انگیزشی در فرآیند یاددهی–یادگیری تاکید دارد و پیشنهاداتی برای مداخلات آموزشی موثر ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

انگیزش تحصیلی ، عملکرد آموزشی ، خودتعیین گری ، هدف گرایی ، یادگیری دانش آموزان