خودتنظیمی یادگیری و پرورش استقلال فکری: راهبردهای توانمندسازی دانش آموزان

این مقاله مروری با هدف واکاوی مفهوم خودتنظیمی یادگیری و نقش آن در پرورش استقلال فکری دانش آموزان، و نیز شناسایی راهبردهای موثر برای توانمندسازی آنان در این حوزه نگاشته شده است. در عصر اطلاعات و تغییرات شتابان، دیگر نمی توان هدف آموزش را صرفا به انتقال دانش و اطلاعات محدود کرد؛ آنچه اهمیت حیاتی یافته، توانایی یادگیری چگونه یادگرفتن، مدیریت فرآیند یادگیری، و پرورش استقلال فکری به عنوان شایستگی های بنیادین برای یادگیری مادام العمر و زیستن در جهان پیچیده امروز است .خودتنظیمی یادگیری، به عنوان فرآیندی فعال و سازنده که طی آن دانش آموزان اهداف یادگیری خود را تعیین می کنند، راهبردهای شناختی و فراشناختی را به کار می گیرند، و پیشرفت خود را پایش و ارزیابی می کنند، در کانون توجه پژوهش های روان شناسی تربیتی و علوم یادگیری قرار گرفته است. این مقاله با مرور نظام مند ادبیات نظری و پیشینه پژوهشی گسترده در این حوزه، ابتدا به تبیین مبانی نظری خودتنظیمی یادگیری با تاکید بر مدل سه فازی زیمرمن و نظریه شناختی-اجتماعی بندورا می پردازد .

کلیدواژه ها:

خودتنظیمی یادگیری ، استقلال فکری ، توانمندسازی دانش آموزان ، راهبردهای فراشناختی