رابطه سبک دلبستگی و رضایت زناشویی در بزرگسالان

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه میان سبک های دلبستگی و میزان رضایت زناشویی در بزرگسالان است. دلبستگی، یکی از بنیادی ترین سازه های روان شناختی مرتبط با نحوه تجربه روابط صمیمانه در دوران بزرگسالی است و می تواند نقش مهمی در کیفیت تعاملات زناشویی ایفا کند. پژوهش های مختلف نشان داده اند که سبک دلبستگی ایمن با سطوح بالاتر رضایت زناشویی همبستگی دارد، در حالی که سبک های دلبستگی ناایمن شامل اجتنابی و دوسوگرا اغلب با مشکلات ارتباطی، درگیری های مکرر و کاهش احساس امنیت در رابطه زناشویی همراه هستند (کریمی، ۱۳۹۸). این پژوهش با هدف تحلیل نقش سبک های مختلف دلبستگی در پیش بینی رضایت زناشویی صورت گرفته و تلاش دارد درکی عمیق تر از فرآیندهای عاطفی موثر بر پایداری روابط زناشویی در بزرگسالان فراهم سازد. روش تحقیق توصیفی از نوع همبستگی است و جامعه آماری شامل بزرگسالان متاهل شهر ... بود که به شیوه نمونه گیری در دسترس مورد مطالعه قرار گرفتند. یافته ها نشان دادند که سبک دلبستگی ایمن ارتباط مثبت و معناداری با رضایت زناشویی دارد؛ در مقابل، سبک های دلبستگی ناایمن با رضایت زناشویی رابطه منفی و معنادار نشان دادند. این نتایج بیانگر اهمیت کیفیت دلبستگی اولیه و الگوهای ارتباطی شکل گرفته در دوران کودکی در تبیین کیفیت روابط زناشویی در بزرگسالی است. نتیجه گیری پژوهش بر ضرورت آموزش مهارت های ارتباطی، بهبود الگوهای تنظیم هیجان و تقویت احساس امنیت رابطه در زوجین تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

سبک دلبستگی ، رضایت زناشویی ، بزرگسالان ، رابطه صمیمانه ، پیوند عاطفی