تربیت کودک و تکنیک های والدگری مثبت

والدگری مثبت رویکردی مبتنی بر ارتباط سازنده، حمایت هیجانی، آموزش مهارت های خودتنظیمی و پرورش رابطه ای امن میان والد و کودک است. این پژوهش با هدف بررسی نقش والدگری مثبت در تربیت کودک و مرور مهم ترین تکنیک های آن انجام شد. با استفاده از روش توصیفی تحلیلی، منابع معتبر حوزه روان شناسی رشد، خانواده و تربیت بررسی شدند. نتایج نشان داد والدگری مثبت موجب کاهش مشکلات رفتاری، افزایش تاب آوری، تقویت مهارت های اجتماعی و رشد هیجانی کودک می شود. همچنین تکنیک هایی مانند توجه توصیفی، ارتباط همدلانه، تعیین مرزهای روشن، تقویت مثبت و حل مسئله مشترک از موثرترین ابزارهای والدگری مثبت هستند. یافته ها نشان می دهد که تغییر سبک تربیتی از شیوه های اقتدارگرایانه به سبک مثبت، کیفیت رابطه والد-کودک را افزایش داده و بهزیستی روانی خانواده را ارتقا می دهد (صادقی، ۱۳۹۹).

کلیدواژه ها:

والدگری مثبت ، تربیت کودک ، مهارت های ارتباطی ، رشد هیجانی ، خانواده