تاثیر هوش مصنوعی بر تعامل معلم و دانش آموز در فرایند یاددهی–یادگیری

تحولات گسترده فناوری های نوین، به ویژه هوش مصنوعی، نظام های آموزشی را با تغییرات اساسی مواجه کرده است و شیوه های سنتی تعامل معلم و دانش آموز را دگرگون ساخته است. هوش مصنوعی با قابلیت هایی نظیر شخصی سازی آموزش، تحلیل داده های یادگیری، ارائه بازخورد آنی و ایجاد محیط های یادگیری تعاملی، نقش مهمی در بهبود کیفیت فرایند یاددهی–یادگیری ایفا می کند. هدف این پژوهش، بررسی تاثیر هوش مصنوعی بر تعامل معلم و دانش آموز و پیامدهای آن بر ابعاد شناختی، عاطفی و آموزشی دانش آموزان است. یافته های پژوهش نشان می دهد که استفاده آگاهانه و هدفمند از هوش مصنوعی می تواند موجب افزایش مشارکت فعال دانش آموزان، تقویت اعتماد به نفس، بهبود پیشرفت تحصیلی و ارتقای کیفیت ارتباط آموزشی شود. در این میان، نقش معلم از انتقال دهنده صرف دانش به تسهیل گر یادگیری و هدایت گر فرایند آموزشی تغییر می یابد. با این حال، چالش هایی همچون کاهش تعامل انسانی، وابستگی بیش از حد به فناوری و نابرابری در دسترسی به ابزارهای هوشمند نیز وجود دارد که نیازمند مدیریت و برنامه ریزی دقیق است. در مجموع، نتایج این مطالعه بر ضرورت تلفیق هوش مصنوعی با رویکردهای انسان محور و تعاملی در آموزش تاکید دارد تا ضمن بهره مندی از مزایای فناوری، جایگاه تعامل معلم و دانش آموز حفظ و تقویت شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، تعامل معلم و دانش آموز ، یاددهی–یادگیری ، آموزش نوین