تاثیر آموزش مجازی بر کیفیت یادگیری دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش مجازی بر کیفیت یادگیری دانش آموزان انجام شده است. آموزش مجازی به عنوان یکی از دستاوردهای فناوری اطلاعات و ارتباطات، در سال های اخیر به ویژه پس از همه گیری کووید-۱۹، جایگاه ویژه ای در نظام های آموزشی جهان یافته است. این تحول بنیادین، پرسش های اساسی را درباره کارآمدی این شیوه نوین آموزشی و تاثیر آن بر یادگیری فراگیران مطرح ساخته است. پژوهش حاضر از نوع مروری و با روش تحلیل اسنادی انجام شده است. بدین منظور، منابع و پژوهش های مرتبط در پایگاه های علمی معتبر داخلی و خارجی مورد جستجو و بررسی قرار گرفته و یافته های آنها در چهارچوب اهداف پژوهش، تحلیل و تلفیق شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که آموزش مجازی تاثیرات دوگانه ای بر کیفیت یادگیری دانش آموزان دارد. از یک سو، با افزایش انعطاف پذیری زمانی و مکانی، دسترسی به منابع آموزشی متنوع، امکان بازبینی محتوا و استفاده از ابزارهای چندرسانه ای و تعاملی، ظرفیت های قابل توجهی برای بهبود یادگیری فراهم می آورد. از سوی دیگر، کاهش تعاملات اجتماعی، چالش های تمرکز و درک مفاهیم، افت انگیزه یادگیری، و تاثیرات منفی بر ابعاد تربیتی و پرورشی از جمله محدودیت های این شیوه آموزشی است. نتایج پژوهش نشان می دهد که اثربخشی آموزش مجازی بر کیفیت یادگیری، پدیده ای وابسته به عوامل متعددی از جمله کیفیت طراحی آموزشی، تعامل انسانی در محیط مجازی، زیرساخت های فناورانه، ویژگی های فردی فراگیران و حمایت خانواده است. با توجه به یافته ها، رویکرد تلفیقی (ترکیب آموزش مجازی و حضوری) می تواند بسیاری از محدودیت های هر یک از این دو شیوه را کاهش داده و از مزایای هر دو بهره مند شود.

کلیدواژه ها:

آموزش مجازی ، کیفیت یادگیری ، یادگیری الکترونیکی ، دانش آموزان ، فناوری اطلاعات در آموزش ، رویکرد تلفیقی