بررسی نقش آموزش مهارت های زندگی در کاهش آسیب های اجتماعی در مدارس ابتدایی

اقدام پژوهی حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش مهارت های زندگی (خودآگاهی، همدلی، ارتباط موثر، مدیریت خشم و تصمیم گیری) بر کاهش آسیب های اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی اجرا شد. در این پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل، ۶۰ دانش آموز پایه های چهارم و پنجم (۳۰ نفر گروه آزمایش و ۳۰ نفر گروه کنترل) به صورت تصادفی انتخاب شدند. گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه آموزشی (هر جلسه ۹۰ دقیقه) در موضوعات فوق شرکت نمود و گروه کنترل روند عادی مدرسه را پی گرفت. یافته ها نشان داد که پس از مداخله، میانگین نمرات پرخاشگری در گروه آزمایش به طور معناداری کاهش و خودانضباطی و مسئولیت پذیری افزایش یافته است. همچنین انگیزه و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان تحت آموزش مهارت های زندگی بهبود یافته است. نتایج این پژوهش بر ضرورت گنجاندن آموزش منظم مهارت های زندگی در برنامه درسی مدارس ابتدایی و بهره گیری از روش های فعال و مشارکتی توسط معلمان تاکید دارد.