بررسی تناقض بین آموزه های نظری تربیت معلم و توصیه های غیررسمی معلمان باسابقه به کارورزان

هدف این مقاله، بررسی توصیفی تناقض میان آموزه های نظری تربیت معلم و توصیه های غیررسمی معلمان باسابقه به کارورزان در نظام آموزشی ایران است. با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و با تکیه بر یازده مقاله فارسی معتبر، این تناقض در پنج حوزه اصلی روش تدریس، مدیریت کلاس، ارزشیابی تحصیلی، رابطه معلم و دانش آموز، و اخلاق حرفه ای مورد کاوش قرار گرفته است. یافته ها نشان می دهد که آموزه های نظری بر رویکردهای فعال، دموکراتیک، کیفی و صمیمانه تاکید دارند، در حالی که توصیه های غیررسمی معلمان باسابقه عمدتا بر روش های سنتی، کنترلی، نمره محور و مبتنی بر فاصله روانی استوارند. این تناقض ریشه در عواملی چون تراکم بالای کلاس ها، کمبود منابع، فشارهای ساختاری و انتظارات فرهنگی دارد و پیامدهایی همچون سردرگمی هویتی، فرسودگی آرمانی و بازتولید رویکردهای غیرعلمی را برای کارورزان به دنبال دارد. نتیجه آنکه کاهش این شکاف نیازمند اصلاح همزمان برنامه درسی تربیت معلم، ایجاد بسترهای گفت وگو در مدارس، و تغییر در سیاست های کلان آموزشی است.

کلیدواژه ها:

تربیت معلم ، کارورزی ، تناقض نظر و عمل ، توصیه های غیررسمی ، معلمان باسابقه ، آموزه های نظری ، شکاف هویت حرفه ای