الگوی نوین آموزش تلفیقی مهارت های شناختی و هیجانی در مدارس ابتدایی

هدف نظام آموزش و پرورش در قرن بیست و یکم، پرورش فراگیرانی است که نه تنها از نظر شناختی برجسته، بلکه از نظر هیجانی توانمند و مقاوم باشند. این مقاله با هدف طراحی و ارائه یک الگوی نوین آموزش تلفیقی برای مدارس ابتدایی نگاشته شده است که در آن مهارت های شناختی (مانند حل مسئله، تفکر انتقادی) و مهارت های هیجانی-اجتماعی (مانند خودآگاهی، همدلی، مدیریت رابطه) به شیوه ای یکپارچه و در بافت یادگیری روزمره آموزش داده می شوند. این الگو بر پایه نظریه های شناخته شده ای چون «یادگیری اجتماعی-هیجانی» (CASEL, ۲۰۱۷)، «هوش هیجانی» (سالووی و مایر، ۱۹۹۰) و رویکرد «یادگیری مبتنی بر پروژه» بنا شده است. روش تحقیق این مقاله، مروری-تحلیلی با بررسی منابع کتابخانه ای و اسناد معتبر بین المللی است. یافته ها نشان می دهند که آموزش تلفیقی، نه تنها باعث تقویت عملکرد تحصیلی و بهبود جو کلاس می شود، بلکه به رشد همه جانبه کودک، افزایش انگیزه درونی و کاهش مشکلات رفتاری منجر می گردد. در پایان، چارچوب عملیاتی برای اجرای این الگو شامل مراحل برنامه ریزی درسی، آموزش معلمان، طراحی فعالیت ها و شیوه های ارزشیابی ارائه شده است. اجرای موفق این مدل نیازمند تعهد مدیریت مدرسه، مشارکت اولیا و بازنگری در محتوای درسی فعلی دارد.

کلیدواژه ها:

آموزش تلفیقی ، مهارت های شناختی ، مهارت های هیجانی-اجتماعی.