اثربخشی مدل های ترکیبی حضوری–مجازی در ارتقای کیفیت آموزش مدرسه ای

آموزش مدرسه ای در دهه های اخیر تحت تاثیر تحولات فناورانه، اجتماعی و فرهنگی دستخوش تغییرات بنیادین شده است. یکی از مهم ترین این تحولات، ظهور و گسترش مدل های ترکیبی حضوری–مجازی است که تلاش می کند مزایای آموزش حضوری و آموزش مجازی را در یک چارچوب منسجم تلفیق کند. هدف مقاله حاضر بررسی جامع و پرجزئیات اثربخشی مدل های ترکیبی حضوری–مجازی در ارتقای کیفیت آموزش مدرسه ای است. پژوهش حاضر با رویکرد تحلیلی–توصیفی و با اتکا بر ادبیات نظری، پژوهش های تجربی داخلی و خارجی و تحلیل مولفه های کیفیت آموزشی انجام شده است. نتایج نشان می دهد که مدل های ترکیبی، در صورت طراحی اصولی و اجرای هدفمند، می توانند به بهبود یادگیری عمیق، افزایش انگیزش تحصیلی، ارتقای عدالت آموزشی، توسعه شایستگی های دیجیتال و تقویت تعاملات آموزشی منجر شوند. در پایان، چارچوبی مفهومی برای پیاده سازی موثر آموزش ترکیبی در مدارس ارائه شده و الزامات سیاستی، مدیریتی و آموزشی مورد بحث قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

آموزش ترکیبی ، آموزش حضوری ، آموزش مجازی ، کیفیت آموزش ، مدرسه