آموزش آینده محور؛ باز اندیشی مدرسه در پرتو هوش مصنوعی

هدف: تحولات سریع فناوری به ویژه گسترش هوش مصنوعی، ضرورت بازاندیشی در رویکردهای سنتی آموزش و پرورش را برجسته کرده است. هدف این پژوهش بررسی نقش و ظرفیت های هوش مصنوعی در بهبود فرایند یاددهی–یادگیری و تبیین جایگاه آن در تحقق آموزش آینده محور در مدارس است. روش: این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی–تحلیلی از نوع مروری است. داده های پژوهش از طریق مطالعه کتابخانه ای و بررسی کتاب ها، مقالات علمی و پژوهش های مرتبط با موضوع گردآوری شد و سپس با استفاده از روش تحلیل کیفی مورد بررسی و تفسیر قرار گرفت. یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد که به کارگیری هوش مصنوعی در آموزش می تواند زمینه شخصی سازی یادگیری، بهبود درک مفهومی دانش آموزان، افزایش انگیزش و مشارکت آنان در فعالیت های آموزشی و ارتقای فرایند ارزشیابی تحصیلی را فراهم کند. همچنین یافته ها نشان داد که استفاده از فناوری های هوشمند موجب تغییر نقش معلم از انتقال دهنده صرف دانش به تسهیل گر و راهنمای فرایند یادگیری می شود. نتیجه گیری: بر اساس یافته های پژوهش، بهره گیری هدفمند از هوش مصنوعی می تواند به تحول در ساختار مدرسه و ارتقای کیفیت یادگیری دانش آموزان کمک کند. با این حال، تحقق این امر مستلزم فراهم شدن زیرساخت های فناوری، توانمندسازی معلمان و تدوین سیاست های آموزشی مناسب برای ادغام فناوری های نوین در نظام آموزشی است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش آینده محور ، یادگیری دانش آموزان ، فناوری آموزشی ، تحول آموزشی