مقایسه میزان سازگاری تحصیلی دانش اموزان تک زبانه و دو زبانه دبستان شهرستان اهواز

این پژوهش با هدف مقایسه میزان سازگاری تحصیلی دانش آموزان دختر تک زبانه و دو زبانه پایه اول در شهرستان اهواز انجام شد. جامعه آماری شامل ۰ ۸ دانش آموز دختر بود که از طریق مشاهده مستقیم رفتارها و تعاملات آموزشی در کلاس درس و محیط مدرسه طی یک دوره دو ماهه مورد بررسی قرار گرفتند. یافته های مبتنی بر مشاهده نشان داد ، دانش آموزان دو زبانه در ابعادشناختی مانند انعطاف پذیری ذهنی بر اساس تحلیل تعاملات حل مسئله مشارکت گروهی و خلاقیت در فعالیت های کلاسی عملکرد قوی تری داشتند. با این حال در محیط آموزشی ناهمگون زبان آموزش فارسی این گروه با مشکلات زبانی در درک مفاهیم درسی مواجه بودند که در نمرات پایین تر دروس پایه طبق استاد مدرسه و نشانه های اضطراب تحصیلی ( مانند اجتناب از مشارکت در بحث ها ) مشهود بود و در مقابل دانش آموزان تک زبانه در تسلط بر زبان فارسی و عملکرد در دروس ادبیات بر اساس ارزیابی های معلمان برتری داشتند. نتایج این مطالعه بر لزوم باز طراحی محیط های آموزشی درمناطق دو زبانه تاکید می کند که شامل استفاده از روشهای تدریس مبتنی بر زبان مادری تقویت تعاملات غیر کلامی و آموزش معلمان برای مدیریت چالش های زبانی است. همچنین ایجاد فضای حمایتی برای کاهش اضطراب تحصیلی در دانش آموزان دو زبانه پیشنهاد شد. این پژوهش نشان میدهد ترکیب سیاستهای زبانی منعطف با حفظ استانداردهای آموزشی ملی راهکاری کلیدی برای بهبود عدالت تحصیلی است .

کلیدواژه ها:

سازگاری تحصیلی ، تک زبانه ، دو زبانه ، عدالت آموزشی