بررسی تاثیر عضویت در مجامع علمی آموزشی بر خودباوری معلمان

خودباوری معلمان به عنوان یکی از مولفه های اساسی در کیفیت تدریس، انگیزش شغلی و اثربخشی فرایند یاددهی–یادگیری، نقش تعیین کننده ای در نظام های آموزشی ایفا می کند. در سال های اخیر، توجه به مجامع علمی آموزشی به عنوان یکی از بسترهای مهم توسعه حرفه ای معلمان افزایش یافته است. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر عضویت در مجامع علمی آموزشی بر خودباوری معلمان انجام شده است. روش پژوهش از نوع توصیفی–تحلیلی بوده و با رویکرد مروری، مطالعات و پژوهش های مرتبط با خودباوری معلمان، توسعه حرفه ای و نقش مجامع علمی آموزشی مورد بررسی قرار گرفته اند. نتایج تحلیل ها نشان می دهد که مشارکت فعال معلمان در مجامع علمی آموزشی می تواند از طریق افزایش تعاملات حرفه ای، تبادل تجربه، دریافت بازخورد تخصصی و تقویت هویت حرفه ای، منجر به ارتقای سطح خودباوری و اعتمادبه نفس آنان شود. همچنین، حضور در این مجامع زمینه ساز به روزرسانی دانش تخصصی، پذیرش نوآوری های آموزشی و کاهش احساس انزوای حرفه ای در معلمان است. در مجموع، یافته ها حاکی از آن است که تقویت و گسترش مجامع علمی آموزشی می تواند به عنوان راهبردی موثر در ارتقای خودباوری معلمان و بهبود کیفیت آموزش مورد توجه سیاست گذاران و برنامه ریزان آموزشی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

خودباوری معلمان ، مجامع علمی آموزشی ، توسعه حرفه ای ، تعاملات حرفه ای