رابطه ساختارهای انگیزشی و ابعاد خودنظم دهی شناختی و فراشناختی در دانش آموزان

انگیزش و خودنظم دهی در یادگیری، دو مولفه کلیدی و حیاتی در موفقیت تحصیلی و آکادمیک دانش آموزان محسوب می شوند. پژوهش حاضر با هدف بررسی و تحلیل رابطه میان ساختارهای انگیزشی و ابعاد خودنظم دهی شناختی و فراشناختی در دانش آموزان انجام شده است. در این مطالعه، تلاش شده است تا مشخص شود که چگونه اهداف و جهت گیری های انگیزشی دانش آموزان بر نحوه مدیریت فرآیندهای ذهنی (شناختی) و نظارت بر یادگیری (فراشناختی) آن ها تاثیر می گذارد. روش پژوهش حاضر از نوع کتابخانه ای است و با مرور نظام مند منابع و متون علمی موجود به جمع بندی و تحلیل داده ها پرداخته است. نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که بین ساختارهای انگیزشی و ابعاد خودنظم دهی شناختی و فراشناختی در دانش آموزان رابطه ای مثبت، معنادار و مستحکم وجود دارد؛ به این معنا که دانش آموزانی که از انگیزش پیشرفت بالاتری برخوردارند، در به کارگیری راهبردهای شناختی و مهارت های فراشناختی موفق تر عمل می کنند. بر اساس این یافته ها، شایسته است معلمان و مربیان با شناسایی اهمیت این متغیرها، با فراهم آوردن شرایط مناسب و محرک های مناسب برای رشد ساختارهای انگیزشی و همچنین آموزش مستقیم راهبردهای یادگیری خودنظم دهی (هم در بعد شناختی و هم فراشناختی) به دانش آموزان، بستری را فراهم آورند که در آن دانش آموزان فرصت های بیشتر، بهتر و عمیق تری برای یادگیری فعال و خودراهبر داشته باشند.

کلیدواژه ها:

ساختارهای انگیزشی ، خودنظم دهی شناختی ، خودنظم دهی فراشناختی ، یادگیری خودتنظیمی ، انگیزش پیشرفت ، راهبردهای یادگیری ، موفقیت تحصیلی