نقش هوش هیجانی معلم در بهبود تعاملات آموزشی و کاهش تعارض در کلاس درس

مسئله اصلی پژوهش حاضر آن است که کیفیت تعاملات آموزشی و میزان تعارض های رفتاری در کلاس درس بیش از آنکه تنها ناشی از مهارت های تدریس باشند، به توانایی های هیجانی معلمان وابسته اند. در بسیاری از کلاس ها، ضعف در خودآگاهی، مدیریت هیجان ها و همدلی، باعث بروز سوءتفاهم، کاهش مشارکت یادگیری و افزایش تنش میان معلم و دانش آموز می شود؛ ازاین رو بررسی نقش هوش هیجانی در بهبود روابط آموزشی و ایجاد جو کلاس ایمن و سازنده ضرورت دارد. اهداف پژوهش شامل: ۱) بررسی میزان تاثیر هوش هیجانی معلمان بر کیفیت تعاملات آموزشی، ۲) شناسایی نقش آن در کاهش تعارضات رفتاری و ارتباطی، و ۳) تبیین رابطه مولفه های هوش هیجانی با پیامدهای مدیریت اثربخش کلاس است. روش تحقیق به صورت توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر گردآوری اطلاعات کتابخانه ای و تحلیل نظری انجام گرفت. یافته ها نشان داد که مولفه های هوش هیجانی—به ویژه خودتنظیمی، همدلی و مهارت های اجتماعی—تعاملات مثبت را تقویت کرده، از شدت تعارض ها می کاهند و مشارکت یادگیری دانش آموزان را افزایش می دهند. همچنین مشخص شد معلمان با سطح بالاتر هوش هیجانی محیط هایی منسجم تر، آرام تر و انگیزشی تر ایجاد می کنند. در نتیجه، هوش هیجانی نقش مهمی در مدیریت کلاس و ارتقای تجربه یادگیری ایفا می کند و توجه به آن در برنامه های تربیت معلم ضروری است.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی معلم ، تعاملات آموزشی ، تعارض کلاسی ، خودتنظیمی ، مدیریت کلاس ، مشارکت یادگیری