نقش هوش مصنوعی در آموزش و چالش های اخلاقی آن

هوش مصنوعی (AI) نه تنها یک ابزار، بلکه یک کاتالیزور تحول در ساختار آموزش جهانی است. این مقاله مروری تحلیلی، به بررسی دوگانه های اصلی این انقلاب می پردازد: پتانسیل عظیم شخصی سازی یادگیری در برابر خطر گسترش شکاف دیجیتالی. با بررسی مدل های تطبیقی یادگیری مبتنی بر هوش مصنوعی، مزایای این رویکرد در بهینه سازی مسیر هر دانش آموز برجسته می شود؛ با این حال، این پتانسیل توسط نگرانی های عمیق اخلاقی، به ویژه در زمینه حفظ حریم خصوصی داده ها و سوگیری الگوریتمی، محدود می شود. همچنین، نفوذ نابرابر فناوری منجر به تشدید نابرابری های آموزشی و ایجاد شکاف های جدید میان مناطق برخوردار و محروم، از جمله در بستر آموزشی ایران، می گردد. هدف نهایی این تحلیل، ترسیم مسیر همزیستی سازنده میان فناوری و انسانیت در آموزش است تا آینده ای شکل گیرد که در آن، اخلاق، فناوری و دسترسی عادلانه در ترازوی واحدی قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

آموزش هوشمند ، شخصی سازی یادگیری ، شکاف دیجیتالی ، یادگیری عمیق ، هوش مصنوعی در آموزش ، تحول دیجیتال آموزش