نقش معلم در مستندسازی پیشرفت تحصیلی برای گزارش دهی به والدین در ارزشیابی توصیفی

ارزشیابی توصیفی به عنوان یکی از رویکردهای تحول آفرین در نظام آموزش وپرورش ایران، با هدف فاصله گرفتن از ارزشیابی کمی و نمره محور و حرکت به سوی ارزشیابی کیفی، فرایندی و رشدمدار طراحی و اجرا شده است. در این رویکرد، مستندسازی پیشرفت تحصیلی دانش آموزان نقش محوری دارد؛ زیرا گزارش دهی به والدین نه بر اساس نمره، بلکه بر پایه شواهد عینی از عملکرد، رفتار، مهارت ها و پیشرفت تدریجی دانش آموز انجام می شود. در این میان، معلم به عنوان طراح، مجری و تحلیل گر فرایند یادگیری، نقشی اساسی در گردآوری، ثبت، تفسیر و ارائه مستندات آموزشی ایفا می کند. هدف این مقاله مروری، بررسی نقش معلم در مستندسازی پیشرفت تحصیلی دانش آموزان و تحلیل چالش ها و راهبردهای بهبود گزارش دهی به والدین در چارچوب ارزشیابی توصیفی است. این مطالعه با روش مرور تحلیلی منابع فارسی انجام شده و اسناد رسمی وزارت آموزش وپرورش، کتاب های تخصصی ارزشیابی تحصیلی و مقالات علمی پژوهشی مرتبط مورد بررسی قرار گرفته اند. یافته های مرور نشان می دهد که کیفیت مستندسازی آموزشی به میزان آشنایی معلم با اصول ارزشیابی فرایندی، مهارت های مشاهده نظام مند، استفاده از ابزارهایی چون پوشه کار (پورتفولیو)، چک لیست های توصیفی و گزارش های پیشرفت وابسته است.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی توصیفی ، مستندسازی آموزشی ، پیشرفت تحصیلی ، گزارش دهی به والدین ، پوشه کار