نقش بازخورد معلم در یادگیری و انگیزش دانش آموزان ابتدایی

بازخورد معلم یکی از مولفه های اساسی فرایند یاددهی–یادگیری در دوره ابتدایی است که می تواند نقش مهمی در بهبود یادگیری و افزایش انگیزش دانش آموزان ایفا کند. هدف پژوهش حاضر، تبیین نقش بازخورد معلم در بهبود یادگیری و انگیزش دانش آموزان دوره ابتدایی با تاکید بر بازخوردهای توصیفی است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی–تحلیلی بوده و با استفاده از مطالعه کتابخانه ای و تحلیل محتوای منابع علمی داخلی انجام شده است. جامعه پژوهش شامل مقالات، کتاب ها و پژوهش های معتبر فارسی مرتبط با بازخورد آموزشی، ارزشیابی توصیفی، انگیزش و یادگیری دانش آموزان ابتدایی است. یافته های پژوهش نشان داد که بازخورد توصیفی معلم تاثیر معناداری بر ارتقای یادگیری مفهومی، افزایش انگیزش یادگیری، تقویت خودتنظیمی و بهبود روابط عاطفی معلم–دانش آموز دارد. همچنین مشخص شد که اثربخشی بازخورد به عواملی مانند زمان ارائه، لحن، توجه به تفاوت های فردی و شرایط عاطفی کلاس بستگی دارد. با این حال، موانعی همچون تراکم کلاس ها، کمبود زمان و آشنایی ناکافی برخی معلمان با شیوه های بازخورد موثر، اجرای مطلوب آن را با چالش مواجه می سازد. در مجموع، نتایج پژوهش بر ضرورت توجه جدی به بازخورد آموزشی به عنوان ابزاری کلیدی در ارتقای کیفیت آموزش دوره ابتدایی و تحقق اهداف نظام آموزشی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

بازخورد معلم ، بازخورد توصیفی ، یادگیری دانش آموزان ، انگیزش یادگیری ، دوره ابتدایی ، ارزشیابی توصیفی