تعامل، رهبری و یادگیری: بازاندیشی نقش معلم در پویایی کلاس درس

این مقاله با هدف بازاندیشی نقش سنتی معلم و تبیین الگوی تعاملیرهبری در محیط های یادگیری معاصر نگاشته شده است. در رویکرد جدید، معلم نه به عنوان منبع انحصاری دانش، بلکه به مثابه تسهیل گر، طراح تجربیات یادگیری و رهبر آموزشی در نظر گرفته می شود که با ایجاد تعامل سازنده و چندسویه (بین دانش آموزمعلم، دانش آموزدانش آموز و دانش آموزمحتوای یادگیری)، بستری پویا برای یادگیری عمیق فراهم می آورد. در این الگو، رهبری معلم نه بر پایه اقتدار مطلق، بلکه بر اساس ایجاد انگیزش، هدایت فرآیندهای شناختی و اجتماعی، و مدیریت گفت وگوی انتقادی استوار است. چکیده حاضر با مروری بر ادبیات پژوهشی نشان می دهد که این تغییر نقش، مستلزم توسعه شایستگی های حرفه ای از جمله هوش هیجانی، تفکر انعطاف پذیر و توانایی طراحی موقعیت های یادگیری مشارکتی است. در نهایت، استدلال می شود که تلفیق هوشمندانه تعامل، رهبری و یادگیری، کلاس درس را از فضایی ایستا به یک اکوسیستم پویای یادگیری تبدیل می کند که در آن دانش آموزان به عنوان کنشگران فعال، معنا می سازند و معلم نیز در نقش راهبر، زمینه ساز شکوفایی ظرفیت های فردی و جمعی است.

کلیدواژه ها:

تعامل در کلاس درس ، رهبری آموزشی ، نقش معلم ، پویایی کلاس ، یادگیری مشارکتی ، تسهیل گری