کاربرد هوش مصنوعی در مدارس

رشد شتابان فناوری های نوین، به ویژه هوش مصنوعی، نظام های آموزشی را با تحولات بنیادین مواجه کرده است. مدارس به عنوان یکی از مهم ترین نهادهای تربیتی، در سال های اخیر به تدریج شاهد ورود ابزارها و کاربردهای مبتنی بر هوش مصنوعی در فرایندهای آموزشی، مدیریتی و تربیتی بوده اند. هدف پژوهش حاضر، مرور و تحلیل نظام مند مطالعات فارسی انجام شده در حوزه کاربرد هوش مصنوعی در مدارس و تبیین ابعاد، فرصت ها، چالش ها و پیامدهای آن در فضای آموزشی است. این پژوهش از نوع مروری بوده و با بررسی منابع علمی معتبر فارسی شامل مقالات علمی–پژوهشی، پایان نامه ها، گزارش های پژوهشی و اسناد بالادستی آموزشی انجام شده است. نتایج مرور مطالعات نشان می دهد که هوش مصنوعی در مدارس می تواند در حوزه هایی نظیر شخصی سازی یادگیری، ارزشیابی هوشمند، شناسایی تفاوت های فردی دانش آموزان، پشتیبانی از معلمان، مدیریت آموزشی و ارتقای کیفیت یاددهی–یادگیری نقش موثری ایفا کند. در عین حال، چالش هایی همچون فقدان زیرساخت های فنی، کمبود دانش و مهارت معلمان، نگرانی های اخلاقی، مسائل مربوط به حریم خصوصی و نبود سیاست گذاری منسجم، از موانع اصلی بهره گیری اثربخش از هوش مصنوعی در مدارس به شمار می رود. در مجموع، یافته ها حاکی از آن است که بهره گیری آگاهانه، تدریجی و مبتنی بر چارچوب های تربیتی و اخلاقی از هوش مصنوعی می تواند زمینه ساز تحول مثبت در نظام آموزشی مدارس باشد، مشروط بر آنکه الزامات انسانی، فرهنگی و آموزشی آن به درستی مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش هوشمند ، فناوری آموزشی ، یادگیری شخصی سازی شده ، نظام آموزشی