نقش واقعیت افزوده و واقعیت مجازی در آموزش علوم و پرورش مهارت های عملی

مقاله مروری حاضر با هدف واکاوی بنیادهای نظری و شواهد تجربی پیرامون نقش فناوری های واقعیت افزوده و واقعیت مجازی در آموزش علوم و پرورش مهارت های عملی دانش آموزان نگاشته شده است. در عصر تحول دیجیتال، نظام های آموزشی با چالش اساسی در ایجاد پیوند میان مفاهیم انتزاعی علمی و تجارب عملی ملموس مواجه هستند. فناوری های واقعیت افزوده و واقعیت مجازی به عنوان یکی از پیشرفته ترین ابزارهای فناوری اطلاعات و ارتباطات، ظرفیت های بی نظیری برای غلبه بر این چالش و ایجاد تحول در فرآیند یاددهی-یادگیری علوم فراهم آورده اند. این مقاله با تکیه بر دیدگاه های شناختی مانند نظریه بار شناختی و یادگیری موقعیتی، استدلال می کند که این فناوری ها با ایجاد امکان تجسم مفاهیم انتزاعی، شبیه سازی پدیده های نادیدنی، فراهم آوردن محیط های امن برای آزمایش و خطا، و تسهیل یادگیری تجربی و تعاملی، می توانند نقش تعیین کننده ای در ارتقای کیفیت آموزش علوم و پرورش مهارت های عملی ایفا کنند . در این راستا، تمایز میان واقعیت افزوده که اطلاعات دیجیتال را بر دنیای واقعی می افکند و واقعیت مجازی که محیط های کاملا شبیه سازی شده ای خلق می کند، به عنوان دو رویکرد مکمل با کاربردهای متفاوت مورد بررسی قرار می گیرد.

کلیدواژه ها:

واقعیت افزوده ، واقعیت مجازی ، آموزش علوم ، مهارت های عملی ، یادگیری تجربی ، شبیه سازی آزمایشگاهی ، فناوری های نوین آموزشی