پرورش مهارت های کار تیمی و همدلی در پروژه های میان رشته ای مدارس

پژوهش حاضر با هدف واکاوی نقش پرورش مهارت های کار تیمی و همدلی در پروژه های میان رشته ای مدارس و بررسی ابعاد گوناگون این پدیده در نظام آموزشی انجام شده است. نظام های آموزشی معاصر با این چالش بنیادین مواجه هستند که چگونه می توانند دانش آموزان را برای زیستن در جهانی پیچیده، پویا و سرشار از عدم قطعیت آماده سازند. جهان امروز، دیگر مرزهای سنتی میان رشته های علمی را برنمی تابد و حل مسائل واقعی زندگی، نیازمند نگاهی یکپارچه و میان رشته ای است. در چنین شرایطی، صرف انتقال دانش های تکه تکه و مجزا به دانش آموزان، نمی تواند آن ها را برای مواجهه با چالش های پیش رو توانمند سازد. پروژه های میان رشته ای مدارس، به مثابه عرصه ای برای پیوند دانش های گوناگون و به کارگیری آن ها در موقعیت های شبیه سازی شده یا واقعی، فرصتی استثنایی برای پرورش مهارت های پیچیده تر فراهم می آورند. اما این پروژه ها، به خودی خود، نمی توانند ضامن رشد همه جانبه دانش آموزان باشند. آنچه به این پروژه ها روح می بخشد و آن ها را به بستری برای تربیت انسان هایی مسئول، خلاق و اجتماعی تبدیل می کند، توجه آگاهانه و هدفمند به پرورش دو مهارت بنیادین کار تیمی و همدلی است. کار تیمی، به مثابه توانایی همکاری موثر با دیگران برای دستیابی به اهداف مشترک، و همدلی، به عنوان ظرفیت درک و مشارکت عاطفی با جهان درونی دیگری، دو رکن اساسی را تشکیل می دهند که موفقیت پروژه های میان رشته ای و تحقق اهداف غایی آموزش و پرورش بر آن ها استوار است.

کلیدواژه ها:

کار تیمی ، همدلی ، پروژه های میان رشته ای ، آموزش و پرورش ، مهارت های اجتماعی