نقش تربیتی خانواده در نظام تربیت رسمی و عمومی از دیدگاه علم و دین

خانواده به عنوان یک محیط طبیعی تربیت ابعاد مختلف رشد کودک را تحت تاثیر و پایه گذاری سعادت فردی و اجتماعی است. علی رغم نﻘش خانواده در تربیت در حوزه تربیت ، رسمی و عمومی این نﻘش با چالش هایی رو بروست. هدف تحﻘیق بررسی این موضوع است که آیا حکومت اسلامی که متولی تربیت رسمی و عمومی است به تداوم نﻘش تربیتی خانواده در دوره های مختلف تربیت رسمی و عمومی ؛ معتﻘد است اگر پاسخ مثبت است پیش نیاز این ایفای نﻘش یا مشارکت چیست؟حد و حدود و دست آورد های آن کدام است ؟این پژوهش از نوع نوع کیفی است. دادههای اسنادی با استفاده از روش تحلیلی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت بررسیها درحوزه دین و علم حاکی است که هم حکومت اسلامی و هم صاحب نظران حوزه های علمی از جمله روانشناسان و جامعه شناسان و روانشناسان اجتماعی ، تداوم نﻘش تربیتی خانواده را در نظام تربیت رسمی و عمومی مطرح و ضروری دانسته اند. پیش نیاز این ، هر دو حوزه تداوم نﻘش را "اعتماد " و حد و حدود آن را" مشارکت در سیاستگذاری" و "ا اجر" و دستاوردهای آن راکنترل سلطه نامحدود دولت بر نظام تربیت رسمی و عمومی نسبت به عملکرد خود تﻘویت حس مالکیت در خانواده ها ، مضاعف شدن توانمندی خانواده نام برده اند.

کلیدواژه ها:

خانواده در اسلام ، نظام تربیت رسمی و عمومی ، خانواده و دانش جدید ، تعلیم و تربیت اسلامی