مقایسه آموزش سنتی و آموزش نوین مبتنی بر خلاقیت

آموزش به عنوان یکی از ارکان اصلی توسعه جوامع انسانی همواره در حال تحول بوده است. در دهه های اخیر، تغییرات گسترده در فناوری، نیازهای اجتماعی و رویکردهای روان شناختی باعث شده نظام های آموزشی از شیوه های سنتی فاصله گرفته و به سمت آموزش های نوین مبتنی بر خلاقیت حرکت کنند. هدف پژوهش حاضر، مقایسه آموزش سنتی و آموزش نوین مبتنی بر خلاقیت از نظر اهداف، روش ها، نقش معلم و دانش آموز، شیوه های ارزشیابی و پیامدهای یادگیری است. این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای انجام شده است. یافته ها نشان می دهد آموزش سنتی بیشتر مبتنی بر انتقال اطلاعات، حافظه محوری و تمرکز بر معلم است؛ در حالی که آموزش خلاقیت محور بر یادگیری فعال، حل مسئله، مشارکت دانش آموز و پرورش مهارت های تفکر تاکید دارد. نتیجه گیری نشان می دهد نظام های آموزشی آینده ناگزیر از تلفیق عناصر مثبت هر دو رویکرد هستند.

کلیدواژه ها:

آموزش سنتی ، آموزش نوین ، خلاقیت ، یادگیری فعال ، روش های تدریس