تاثیر رویکرد آموزش مبتنی بر پرسشگری بر غنای تفکر انتقادی و توانمندی حل مسئله در نظام آموزش ابتدایی

در چشم انداز نوین تعلیم و تربیت، بازآرایی الگوهای تدریس از شکل سنتی به سوی پارادایم های فعال، ضرورتی بنیادین تلقی می شود. پژوهش حاضر با هدف تحلیل عمیق تاثیر آموزش مبتنی بر پرسشگری بر دو سازه کلیدی «تفکر انتقادی» و «مهارت حل مسئله» در میان دانش آموزان مدارس ابتدایی به رشته تحریر درآمده است. روش پژوهش، توصیفی-تحلیلی با رویکردی کیفی و استنادی است که با واکاوی نظریات ساختن گرایی و بررسی پیشینه های تجربی معتبر صورت گرفته است. تحلیل های ارائه شده نشان می دهد که آموزش پرسش محور از طریق ایجاد چالش های شناختی (تضادهای فکری)، دانش آموز را به بازسازی مداوم الگوهای ذهنی واداشته و از این طریق، مهارتهای سطح بالای تفکر نظیر تحلیل، ترکیب و ارزشیابی را نهادینه می سازد. همچنین یافته ها موید آن است که این رویکرد با شبیه سازی فرایندهای علمی در کلاس درس، توانمندی حل مسئله را از یک فعالیت صرفا تکنیکی به یک عادت ذهنی پایدار تبدیل می کند. در نهایت، مقاله حاضر با تبیین ضرورت تغییر در نقش معلمان و محتوای برنامه های درسی، راهکارهایی را برای گذار به یک نظام آموزشی اندیشه محور ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر پرسشگری ، تفکر انتقادی ، مهارت حل مسئله ، تحول بنیادین ، آموزش ابتدایی