تاثیر به کارگیری روش های نوین تدریس مبتنی بر یادگیری فعال بر انگیزش تحصیلی و کیفیت پیشرفت درسی دانش آموزان دوره ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر به کارگیری روش های نوین تدریس مبتنی بر یادگیری فعال بر انگیزش تحصیلی و کیفیت پیشرفت درسی ۲۰ دانش آموز دوره ابتدایی در شهر شیراز انجام شد. انگیزش تحصیلی و کیفیت پیشرفت درسی به عنوان شاخص های کلیدی موفقیت آموزشی، نقش تعیین کننده ای در میزان مشارکت فعال دانش آموزان، درک عمیق مفاهیم و توانایی به کارگیری دانش در موقعیت های واقعی دارند. با توجه به محدودیت های روش های سنتی تدریس، استفاده از رویکردهای یادگیری فعال به عنوان جایگزینی موثر برای ارتقای انگیزش و کیفیت یادگیری اهمیت فراوانی یافته است. پژوهش حاضر از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل است. نمونه شامل ۲۰ دانش آموز دوره ابتدایی بود که به دو گروه ۱۰ نفره تقسیم شدند: گروه آزمایش تحت آموزش روش های نوین تدریس مبتنی بر یادگیری فعال و گروه کنترل تحت آموزش روش های سنتی. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسش نامه انگیزش تحصیلی و آزمون پیشرفت درسی محقق ساخته بود که روایی و پایایی آن ها مورد تایید قرار گرفت. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی شامل آزمون t مستقل و تحلیل کوواریانس (ANCOVA) تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که به کارگیری روش های نوین تدریس مبتنی بر یادگیری فعال به طور معناداری انگیزش تحصیلی و کیفیت پیشرفت درسی دانش آموزان دوره ابتدایی را ارتقا می دهد. نتایج پژوهش پیشنهاد می کند معلمان فضای کلاس را پویا و مشارکتی کنند و برنامه ریزان آموزشی با طراحی دوره های توانمندسازی، زمینه بهره گیری گسترده از یادگیری فعال را فراهم نمایند. این پژوهش شواهد علمی و کاربردی ارزشمندی برای بهبود کیفیت آموزش در مدارس ابتدایی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

روش های نوین تدریس ، یادگیری فعال ، انگیزش تحصیلی ، کیفیت پیشرفت درسی ، دانش آموزان ابتدایی ، شیراز