توسعه فعالیت های گفتار درمانی با ابزار هوش مصنوعی

گفتار درمانی یکی از ارکان مهم در توانبخشی افراد دارای اختلالات ارتباطی است، اما با چالش هایی نظیر هزینه بالا، کمبود متخصص و محدودیت در دسترسی به خدمات روبروست. هدف این پژوهش، بررسی پتانسیل های ابزارهای هوش مصنوعی در توسعه و بهبود فعالیت های گفتار درمانی است. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی، به بررسی کاربردهایی نظیر تشخیص خودکار اختلالات گفتاری، ارائه بازخورد فوری، شخصی سازی تمرینات و استفاده از ربات های گفتاری می پردازد. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی با پردازش زبان طبیعی و بینایی ماشین، می تواند به عنوان یک دستیار هوشمند در کنار گفتاردرمانگران عمل کند. نتایج حاصله بیانگر آن است که تلفیق این فناوری با روش های سنتی، می تواند هزینه ها را کاهش داده، دسترسی بیماران را افزایش داده و کیفیت درمان را از طریق تمرین مداوم و دقیق ارتقا دهد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، گفتار درمانی ، اختلالات گفتاری ، پردازش زبان طبیعی ، توانبخشی دیجیتال ، سلامت الکترونیک