آموزش معطوف به شایستگی (Competency-Based Education)

با گسترش روزافزون ظرفیت های محاسباتی و پیشرفت های چشمگیر در حوزه هوش مصنوعی (AI)، نظام های آموزشی جهانی در آستانه یک دگرگونی ساختاری عمیق قرار گرفته اند. این پژوهش با هدف تحلیل نقش چندوجهی و پتانسیل های تحول آفرین هوش مصنوعی در تمامی سطوح آموزش، از یادگیری خرد تا سیاست گذاری کلان، انجام شده است. بیان مسئله اصلی در این تحقیق، شناسایی چگونگی انتقال از مدل های آموزشی یکنواخت و معلم محور به سوی مدل های شخصی سازی شده، تطبیقی و مبتنی بر داده است که توسط هوش مصنوعی تسهیل می گردد. اهمیت موضوع در این بستر نهفته است که هوش مصنوعی نه تنها ابزاری کمکی، بلکه نیروی محرکه اصلی برای بازتعریف اهداف، محتوا، روش ها و ارزشیابی آموزش در عصر دیجیتال محسوب می شود. روش تحلیلی این مقاله ترکیبی از بررسی نظام مند ادبیات (Systematic Literature Review) و چارچوب بندی مفهومی (Conceptual Frameworking) است که بر مبنای آن، فناوری ها، کاربردها، پیامدهای اخلاقی و چالش های پیاده سازی هوش مصنوعی در آموزش مورد واکاوی دقیق قرار گرفته اند. نتایج کلیدی پژوهش نشان می دهد که شخصی سازی یادگیری از طریق الگوریتم های یادگیری ماشین، توانمندسازی معلمان از طریق ابزارهای تحلیلی پیشرفته، و افزایش کارایی مدیریتی، از مهم ترین دستاوردهای بالفعل هوش مصنوعی هستند. با این حال، چالش های مرتبط با حریم خصوصی داده ها، سوگیری الگوریتمی و نیاز به بازتعریف شایستگی های حرفه ای معلمان، نیازمند توجه فوری سیاست گذاران آموزشی است. جمع بندی مقاله بر لزوم اتخاذ رویکردی متعادل و اخلاق مدارانه در یکپارچه سازی هوش مصنوعی با هدف تقویت توانمندی های شناختی انسان و کاهش نابرابری های آموزشی تاکید دارد

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی در آموزش ، شخصی سازی یادگیری ، یادگیری تطبیقی ، تحلیل یادگیری ، اخلاق هوش مصنوعی ، تحول آموزشی