الگوی مدیریت فرهنگی بانوی مسلمان: واکاوی سیره مدیریتی بانو طاهایی(ره)

پژوهش حاضر با هدف تبیین و استخراج الگوی مدیریت فرهنگی از سیره عملی بانو طاهایی(ره) انجام شده است. در مواجهه با چالش های مدیریت فرهنگی در جوامع اسلامی، بازخوانی الگوهای بومی و اصیل مبتنی بر تجارب موفق، ضرورتی انکارناپذیر است. این تحقیق با روش توصیفی-تحلیلی و با اتکا به مطالعات اسنادی (شامل آثار مکتوب، اسناد موسسات تحت مدیریت و منابع مرتبط با زندگی ایشان) به واکاوی ابعاد مختلف سیره مدیریتی این بانوی تاثیرگذار می پردازد.یافته های تحقیق حکایت از آن دارد که مدیریت فرهنگی بانو طاهایی(ره) مبتنی بر الگویی جامع و منسجم است که مهم ترین ارکان آن را می توان در پنج محور کلیدی خلاصه نمود: نخست، تلفیق نظام مند سه بعد ساختاری، انسانی و مادی؛ به گونه ای که ایجاد نهادهای منعطفی مانند «مکتب نرجس(س)»، تربیت نیروی انسانی متخصص و متعهد، و مدیریت امانتدارانه منابع، در تعادلی هدفمند قرار گرفته اند. دوم، کاربست کامل فرآیند مدیریت فرهنگی از مرحله تشخیص دقیق نیازها و برنامه ریزی منسجم، تا سازماندهی، اجرا، هدایت و ارزیابی دوره ای نتایج. سوم، پایبندی ریشه دار به اصول مدیریت اسلامی که در سه سطح «ارزشی» (با محوریت توکل و اخلاص)، «نگرشی» (با تاکید بر اعتقاد به رزق مقسوم و توانمندی ذاتی بانوان) و «رفتاری» (با تجلی در سعه صدر، مشورت پذیری و رهبری خردمندانه) متجلی شده است.ارائه و عینیت بخشی به الگویی بومی از مدیریت و نقش آفرینی بانوی مسلمان در عرصه عمومی، که مهم ترین نمود آن در ایجاد بزرگترین شبکه آموزشی حوزوی بانوان و تربیت نسل هایی از مبلغان و اساتید زن تاثیرگذار تبلور یافته است. پنجم و نهایی، ارائه راهبرد کلان «سنت گرایی نقادانه و نوگرایی خلاق» است؛ رویکردی که از یکسو با بازگشت آگاهانه به سنت های اصیل اسلامی و از سوی دیگر با به کارگیری روش های نوین مدیریتی، الگویی پویا، اصیل و پاسخگو برای جوامع در حال گذار عرضه کرده است.

کلیدواژه ها:

مدیریت فرهنگی ، بانو طاهایی ، الگوی بومی ، سنت گرایی نقادانه ، نوگرایی خلاق