کارکرد آموزش تربیت بدنی در نظام آموزشی توسعه محور

آموزش تربیت بدنی در نظام آموزشی توسعه محور فراتر از تمرینات فیزیکی ساده، به عنوان بستری چندبعدی برای پرورش شهروندانی سالم، مسئولیت پذیر و مشارکت جو در فرایند توسعه پایدار جامعه عمل می کند. این پژوهش با رویکرد تحلیلی و بین رشته ای به بررسی کارکردهای آموزش تربیت بدنی در نظام آموزشی توسعه محور با تاکید بر عدالت شناختی و اجتماعی می پردازد. تحلیل چندبعدی نشان می دهد که تربیت بدنی در نظام توسعه محور از طریق چهار کارکرد اصلی—پرورش سلامت جسمانی و روانی به عنوان پایه ای برای مشارکت فعال در جامعه، تقویت مهارت های اجتماعی و همکاری برای حل مسائل جمعی، شکل دهی به ارزش های اخلاقی مانند انصاف و احترام به تنوع، و توانمندسازی دانش آموزان برای مشارکت در تصمیم گیری های مرتبط با سلامت جمعی—می تواند به اهداف توسعه پایدار کمک کند. نظام آموزشی توسعه محور در این پژوهش به عنوان نظامی تعریف می شود که بر رشد یکپارچه ابعاد جسمی، روانی، اجتماعی و فرهنگی فرد تاکید دارد و آموزش را به عنوان ابزاری برای توانمندسازی شهروندان در جهت مشارکت در توسعه پایدار جامعه می بیند. یافته ها حاکی از آن است که دانش آموزان آسیب پذیر از جمله کودکان مناطق محروم، دانش آموزان با سطح سواد خانوادگی پایین، دختران در جوامع سنتی گرا و کودکان مهاجر، اغلب از فرصت های برابر برای بهره مندی از کارکردهای توسعه ای تربیت بدنی محروم می مانند زیرا این کارکردها اغلب به طور ناخودآگاه بر اساس هنجارهای فرهنگی و بدنی طبقه متوسط طراحی می شوند و پیام های ضمنی مبنی بر پایین بودن ارزش فرهنگی یا توانایی بدنی این گروه ها را منتقل می کنند. این نابرابری ها به تداوم محرومیت آموزشی و تضعیف هویت شهروندی در گروه های حاشیه ای منجر می شوند.

کلیدواژه ها:

تربیت بدنی توسعه محور ، عدالت شناختی ، تنوع جمعیتی ، دانش آموزان آسیب پذیر ، توانمندسازی شهروندی ، سلامت جمعی ، مشارکت دموکراتیک