بازیهای کمک آموزشی در روند تدریس معلمان ابتدایی و ایجاد مدارس شاد

در سال های اخیر، توجه به مقوله شادی و نشاط در محیط های آموزشی به ویژه در دوره ابتدایی به عنوان زیربنای شکل گیری نگرش مثبت به یادگیری و سلامت روان دانش آموزان افزایش یافته است. همزمان، استفاده از بازی های آموزشی به عنوان یکی از کارآمدترین راهبردهای فعال و دانش آموزمحور در فرآیند تدریس مورد تاکید قرار گرفته است. این مقاله مروری با هدف تبیین ارتباط بین به کارگیری بازی های آموزشی توسط معلمان دوره ابتدایی و ایجاد مدارس شاد انجام شده است. روش پژوهش، مرور نظام مند مطالعات مرتبط فارسی و انگلیسی در بازه زمانی ۱۳۹۰-۱۴۰۲ و ۲۰۱۰-۲۰۲۳ است. یافته ها نشان می دهد که بازی های آموزشی از طریق مکانیسم های مختلفی از جمله افزایش تعاملات اجتماعی مثبت، تقویت انگیزش درونی، کاهش اضطراب تحصیلی، پرورش خلاقیت و ایجاد فضای عاطفی امن، به طور مستقیم و غیرمستقیم در شکل گیری مدارس شاد موثرند. از سوی دیگر، چالش هایی چون کمبود آموزش معلمان در طراحی بازی های هدفمند، محدودیت زمانی و امکانات، و مقاومت در برابر تغییر در روش های سنتی، موانع مهمی در مسیر تحقق این هدف محسوب می شوند. این مقاله نتیجه می گیرد که ادغام برنامه ریزی شده بازی های آموزشی در فرآیند تدریس دوره ابتدایی، نه تنها به بهبود کیفیت آموزش می انجامد، بلکه با ایجاد فضایی پویا، مشارکتی و لذت بخش، گام اساسی در راستای تحقق مدرسه شاد برمی دارد. در پایان، پیشنهادهایی برای آموزش معلمان، طراحی بازی های بومی و سیاست گذاری در این زمینه ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

بازی آموزشی ، دوره ابتدایی ، مدرسه شاد ، نشاط تحصیلی ، تدریس فعال ، معلم ابتدایی ، یادگیری مبتنی بر بازی ، محیط یادگیری مثبت ، روان شناسی تربیتی