تاثیر بازی های فراموش شده و سنتی بر تقویت مهارت های اجتماعی و حل مسئله در دانش آموزان

مقاله مروری حاضر با هدف واکاوی بنیادهای نظری و کاربست های عملی بازی های فراموش شده و سنتی در تقویت مهارت های اجتماعی و حل مسئله دانش آموزان نگاشته شده است. در عصری که فناوری های دیجیتال و بازی های رایانه ای با سرعتی شگفت انگیز در حال تسخیر اوقات فراغت کودکان و نوجوانان هستند، میراث گرانبهای بازی های بومی و محلی که روزگاری نه تنها وسیله سرگرمی، بلکه بستری برای انتقال ارزش های فرهنگی، پرورش قوای جسمانی و اجتماعی شدن نسل ها محسوب می شدند، به دست فراموشی سپرده شده است. این مقاله با تکیه بر بین رشته ای بودن مفهوم بازی های سنتی، تلاش دارد تا نشان دهد که چگونه این بازی ها می توانند به عنوان ابزاری کارآمد و کم هزینه در خدمت اهداف تعلیم و تربیت نوین قرار گیرند. در این راستا، مفاهیمی همچون یادگیری تجربی، هوش اجتماعی، همکاری گروهی، حل تعارض، تفکر استراتژیک و خلاقیت که از طریق بازی هایی چون هفت سنگ، قایم موشک، وسطی، کبدی، لی لی و گردوبازی پرورش می یابند، مورد بررسی قرار گرفته اند. مرور نظام مند منابع نشان می دهد که ماهیت جمعی، قانون مندی و نیاز به تعامل چهره به چهره در بازی های سنتی، زمینه سازی منحصربه فردی برای رشد مهارت های بین فردی و توانایی های شناختی مرتبط با حل مسئله فراهم می آورد که در بازی های انفرادی و مجازی عصر حاضر کمتر یافت می شود. یافته های این مرور بر لزوم بازشناسی، احیا و تلفیق هدفمند این بازی ها در برنامه های درسی رسمی و غیررسمی تاکید دارد و چارچوبی مفهومی برای بهره گیری از ظرفیت های نهفته در فرهنگ بازی های بومی به منظور ارتقای سلامت روانی-اجتماعی و توانمندی های شناختی دانش آموزان ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

بازی های سنتی ، بازی های بومی و محلی ، مهارت های اجتماعی ، حل مسئله ، دانش آموزان ، یادگیری تجربی ، تعامل گروهی